Wat ben ik blij dat het weekend is begonnen!

We hebben gisteren een erg druk dagje gehad.

s'Morgens om half 7 werd ik gewekt door het mooie muziekje van mijn zoon. Dat muziekje herkende ik onmiddelijk ... "mama opstaan, ik heb honger!"

 

Maar opgestaan en het flesje klaargemaakt en deze heeft hij helemaal uitgedronken. Nog geen tel later stond Chelsea al onder. Heb ik haar ontbijtje klaargemaakt en ondertussen dat zij ontbeet heb ik de boterhammetjes voor op school klaargemaakt.

 

Daarna wilde ik Bryant gaan wekken, maar kreeg hem niet wakker ... nou, blijf dan maar lekker liggen. 1 dagje school overslaan is niet zo erg.

 

Dus Chelsea maar aangekleed en haartjes gekamt en om 8.15 uur staan we klaar om te vertrekken to ineens ... Bryant aan kwam en riep dat hij ook naar school wilde. Dus Bryant ook maar snel aangekleed, boterhammen gesmeert en daarna vertrokken. We kwamen natuurlijk al te laat aan op school ...

 

Thuis gekomen wilde ik nog strijken. Maar met pijn in mijn rug moest ik stoppen .. nog steeds van de epidurale van 3 maanden geleden. Verdorie ... nu staat die strijk nog hier!

 

Dus daarna maar even gaan winkelen want had niets meer in huis. Lekker bij mijn mama kip gegeten en daarna de kids uit school gehaald. Eten gemaakt en om 18.00 uur moest Chelsea op de voetbal training zijn. We hebben ons moeten haasten ... wat een stressmoment! Natuurlijk kwamen we daar ook weer 5 minuten te laat aan! Thrystian moest toen net eten en zijn we in de kantine iets gaan drinken. Heb Bryant moeten wakker maken, hij was in de auto in slaap gevallen. Kan je verzekeren toen we in de kantine zaten dat hij daar de hele boel op zijn kop gezet heeft!! Schreeuwen, zeuren, huilen ... alles wat je je kan inbeelden! Weer een stressmoment!!!

 

Eindelijk om 20.00 uur thuis gekomen moest ik de kids in bed leggen... Chelsea mooi haar pyama aangedaan, maar Bryant ... niet luisteren, weglopen van me ... Grrr.... echt weer een stressmoment!

Hij was gewoon oververmoeid! Maar als je pijn in je rug hebt is dat een hele opgave!

 

Eindelijk lagen de kids in bed... Toen heb ik lekker in de zetel tv gekeken en kon ik tot rust komen!

 

Het was me een dagje hoor! Maar ondanks alles hou ik toch ongelooflijk veel van mijn kindjes! En ze kunnen ook niet altijd engeltjes zijn he!

 

Ik ben ongelooflijk blij dat het weekend is! Geniet ervan allemaal!

 

 

 

 

Ben sinds kort scraplesjes aan het leren.

 

Hier kan je al 1 scrap zien van me.

 

Je bent al een grote jongen aan het worden. Je eet erg goed waardoor je snel groeit en flink bijkomt!
Je hebt nu lekkere bolle kaakjes .. echt superschattig!

Je kan ook al iets langer zonder eten en je slaapt lekker lang door!

Intussen heb je ook al ontdekt dat die bewegende dingetjes aan je armen bij jou horen!Alles pakken die kleine handjes vast en gaat ook richting mondje. Met veel gezever achteraf! Ook gaat je speelgoed van je ene naar het andere handje! Lekker erop zuigen vind je ook fijn! Beter dan dat tutje van je!

Je voorkeurshouding is bijna helemaal verdwenen. Je draait je hoofdje mooi alle kanten uit.

Je doet het erg flink jongen!!

Dikke kus van mama!!

Op 21 Juni 2007 heb ik mijn laatste controle gehad bij de gyn.
Ik had 1 cm opening en mocht op 25 Juni 2007 ( de uitgerekende datum) om 7.00 uur. terug naar het ziekenhuis komen om aan de monitor te gaan om te zien of er al weeënactiviteit  was.
Maar op 25 Juni 2007 om 4.30 uur voelde ik dat er al lichte weeën waren.  Heb maar iedereen laten slapen omdat we toch om 7.00 uur naar het ziekenhuis moesten.
Om 6.45 uur zijn we in het ziekenhuis aangekomen en na het aanmelden werden we naar de verloskamer gebracht. Daar lagen ze me aan de monitor en kwam de gyneacoloog na een uurtje kijken ofer al weeënactiviteit was.
Hij kijkt me aan en zegt dat ik 1 cm opening heb en dat er al genoeg weeënactiviteit is om me in het ziekenhuis te houden. Maar ik wilde toch nog naar huis omdat ik totaal geen last had van de weeën en me nog heel goed voelde. We zijn toen overeengekomen dat als er na een half uurtje de weeën zo bleven gaan en als er nog opening was bijgekomen dat ik moest blijven.
De weeën namen toe en na een half uurtje komt de gyneacoloog terug kijken. Resultaat was dat er ook nog eens 2 cm opening was bijgekomen. En dat op een half uurtje…  Dus we zitten op 3 cm. Ik moest blijven … en de gyneacoloog zei dat ik vandaag nog de baby zou hebben. Dat gaf me zo een goed gevoel! Toch nog op de uitgerekende dag!
Ik vraag aan Pascal of hij nog een laatste foto van mijn buik wil nemen en kleed me om en ga nog even naar het toilet.
We besluiten om weeënopwekkers te gebruiken en hij raad me daarbij ook een epidurale aan omdat ik de weeën zo snel niet zou aankunnen.
Om 9.30 uur leggen ze me aan de weeënopwekkers en prikken ze de epidurale. Mijn benen worden zwaar en beginnen te tintelen. Mijn hele lichaam beeft even en stopt weer na 10 minuten met beven. Denk dat dat van de spanningen was. Had nog nog een epidurale gehad en wist niet wat dat was.
Ik heb gewoon nog verder tv gekeken en met Pascal gebabbeld. Heb totaal geen pijn gevoeld van de weeën. Pascal die de monitor nauwlettend in het oog houd vraagt verbaasd of ik de weeën  echt niet voel. Nee, want de epidurale werkt perfect.
Om 10.00 uur werden mijn vliezen gebroken.
 Om 10.30 uur komt de gyn nog eens kijken of er meer opening is… 6 cm. opening al. Hij zei dat ze me in het oog gingen houden omdat het allemaal zo snel gaat. Hij grapt zelfs ermee. Hij vroeg hoe lang de bevalling duurde van Chelsea en Bryant. Toen ik zei dat ik die klusjes had geklaard in 4-5 uurtjes, schrok hij eventjes en zei dat deze ook zo vlug ging. Ik ben geboren om te bevallen! Haha ..
Om 11.00 uur komt de gyn nog eens langs en kijkt naar de vorderingen. Resultaat … 7 cm opening. Zo, dat gaat lekker! En zeker als je niets ervan voelt!
De gyneacoloog schat dat ik tegen 13.00 uur mijn baby wel zal hebben.
Hij komt na 3 kwartiertjes ongeveer terug kijken en schrikt. We zitten op 10 cm. Hij vraagt of ik geen druk gevoel heb van onderen. Nee… ik voel totaal niets door de epidurale. Ze brengen me naar de verloskamer. Het grote moment is aangebroken.
Ze leggen me op de verlostafel en maken alles klaar. Ik hou de klok in het oog en concentreer me daarop. Ik volg de aanwijzingen van de gyn en hij zegt dat ik moet persen wanneer er een wee is.
Ik voel ze niet. Hij zegt dat ik moet persen … en nog eens … en nog eens … Het hoofdje is zichtbaar.
Na 5 keer persen ongeveer is mijn derde kindje, tweede zoontje geboren om 12.04 uur met een gewicht van 3.290 kg en met een lengte van 48 cm.
Ik ben een beetje ingescheurd en heb drie inwendige hechtingen. Maar wanneer ze je zoontje op je buik leggen vergeet je alles rondom je en kan je alleen nog maar genieten. En dat hebben we gedaan en doen we nog steeds!